Pojęcie kultury w komunikacji międzykulturowej.

Zdaniem Geerta Hofstede kultura „jest kolektywnym zaprogramowaniem umysłu, które wyróżnia jedną grupę społeczną od innych.”[1] Kluczowe wydaje się tutaj słowo „zaprogramowanie”, za którym kryje się siedem elementów tego zaprogramowania, które zostały dokładnie przeanalizowane przez Hofstede.[2]
Kevin Avruch z kolei proponuje inną definicję. Jego zdaniem kultura jest to „pochodna osobistych doświadczeń, czegoś co jednostki tworzą i czego się uczą samodzielnie lub też jest im przekazywane przez współczesnych i przodków.” Definicja ta jako główny punkt zainteresowania zawiera w sobie sfery społeczną i poznawczą. Odwołanie do osoby indywidualnej pozwala na łatwiejsze odniesienia do różnego rodzaju grup.[3] Dwaj amerykańscy antropologowie A. L. Kloeber i C. Kluchon zaproponowali następująca definicję kultury: „Kultura to względnie zintegrowana całość obejmująca zachowania ludzi przebiegające według wspólnych dla zbiorowości społecznej wzorów wykształconych i przyswajanych w toku interakcji oraz zawierająca wytwory takich zachowań”.[4] 

W znacznie bardziej zwięzły sposób kulturę zdefiniowali Charles Hampden-Turner i Fons Trompenaars, którzy uważają, że kultura jest to sposób, w jaki grupa ludzi rozwiązuje problemy i rozstrzyga dylematy.[5] Także w polskiej nauce istnieje duże zainteresowania definicją kultury. Polski socjolog F. Znaniecki określił kulturę jako doświadczenia empiryczne, dotyczące wszelkich wytwór czynności ludzkich oraz wszelkie te czynności, których działające jednostki uczą się od innych działających jednostek.[6] Na potrzeby tej pracy należy przytoczyć jeszcze definicję stworzoną przez antropologa Edwarda Hall’a, który w serii swoich książek (np. Ukryty wymiar, Poza kulturą) w znaczy sposób przyczynił się do zrozumienia i ułatwienia komunikacji międzykulturowej. Kulturę określił jako sposób komunikacji, na którą składa się mowa i działania, regulowany za pomocą ukrytych zasad. Według Hall’a kultura to „istniejący poza ludzką świadomością niezmierzony i niezbadany obszar zachowań“.[7] Kultura więc wpływa na wszystko, a zwłaszcza na postrzeganą subiektywnie ważność zadań i relacji międzyludzkich.


[1] Sylwia Dzięcielska, Znaczenie różnic kulturowych w zarządzaniu, „Seria SWSPiZ: Studia i monografie”, nr 22, Łódź 2009, s. 173-174.
[2] Ich analiza zawarta jest w rozdziale 2.3 części pierwszej.
[3] Kevin Avruch, op. cit., s. 5.
[4] Anna Winch, Sławomir Winch, Negocjacje. Jednostka – organizacja – kultura, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2005, s. 160-161.
[5] Fons Trompenaars, Charles Hampden-Turner, Siedem wymiarów kultury, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2002, s. 19.
[6] Anna Winch, Sławomir Winch, op. cit., s. 161.
[7] Aarah Reynolds, Deborah Valentine, Komunikacja wielokulturowa, WoltersKluwer, Warszawa 2009 

0 komentarze:

Prześlij komentarz